WOELIGE BAREN.

Het zal de trouwe clubgenoten Dé Pay Wayers al heel lang duidelijk zijn dat supporter zich graag mengt tussen onze Turkse sportvrienden. Hoe dat komt?

Zeker is dat onze clubicoon Willem er vanwege zijn vele opnamen in de zieken-

huis mede opkikkerde door hun medeleven.

Toen Arie Korporaal mij 12 jaar geleden na een lange afwezigheid onstuimig begroette nam die in zijn kielzog Simon (Said) Turkmen mee. Het klikte direct. Voor Arie was ik de verloren zoon die thuis kwam. Supporter heeft tijdens zijn middelbare schooltijd eens een opstel geschreven over het verhaal van de verloren zoon uit de Bijbel. Leer- en nieuwsgierig zoals hij was en nog steeds is nam hij als enige puber namelijk geheel vrijwillig buiten de gangbare lessen om deel aan et godsdienstonderwijs.

~En alle stuurlieden en al het volk op de schepen, en bootsgezellen, en allen die ter zee handelden, stonden van verre, en riepen ziende den rook van haren brand, zeggende: Wat stad was deze grote stad gelijk?~        (Openbaring 18:17 – 18.)

Wel sportvrienden, dit moet je niet als een bovennatuurlijke onthulling van mij zien. “t Is simpel, wie verre reizen maakt kan veel verhalen, doch wie veel leest idem dito. Boeken van allerlei aard werden verslonden nog vóór hij één stap gezet had in zijn eerste school, het GLO aan het Edisonplein. Zou daarom een zus van pa Derk in mij als eerste kleinkind van de familie in aanleg een dominee gezien hebben? Een jochie van amper 5 jaar in 1937. Of zou ze het gezegd hebben omdat ze verloofd was met een stuurman van de grote handelsvaart? En die staan dicht bij God zegt men. Tante was een mooie zeer vriendelijke lady, die genoot als ik op de knie van haar stuurman zat. Haar illusies om ook een gezinnetje te stichten werden wreed verstoord. In het begin al van de 2^e wereldoorlog werd zijn boot getorpedeerd of is in aanvaring gekomen met een mijn. Waar en hoe is nimmer opgehelderd. Met man en muis vergaan, spoorloos! Ik had van hem het boek getiteld “De overwintering op Nova Zembla van Willem Barentsz” cadeau gekregen. In opdracht van de VOC(Verenigde Oost-Indische Compagnie) ondernam deze moedige zeeman een ‘avontuurlijke’ reis om via de Noordelijke IJszee een kortere vaarroute naar de Oost te vinden. We weten het, niet alleen de vis maar ook de peper werd duur betaald. Deze tocht werd zijn dood. Door het smelten van de ijskap levert zo’n tocht nu veel minder problemen op. Time is money was het devies destijds reeds van de regenten.

En zo is Vrouwe DPW in de vaart gekomen.

Supporter beleefde weer heerlijke momenten in de kantine op de nieuwjaarsreceptie. Met WN in de hand werd vredestichter Hakki Aluc speels naar de vertaling van de Turkse achternamen van de jongens van het huidige nieuwe 3^e

team gevraagd. Eigenlijk wil ik ook snel met hen graag nader kennis maken. In het verleden bleek de kantine een geschikte gelegenheid. Ben Ozbayrak heeft er voor ons en zijn Duitse gasten eens lekker gekookt en het voorgeschoteld.

Vriend Mourad speelde er op zijn saz een origineel Turks drie snaren instrument met lange steel. En wat te denken van een buikdanseres waar oud 1^e elftalspeler D.Bingul mee op de proppen kwam tijdens ons kampioensfeest eerverleden jaar? Zelf kan mijn CD de bana of anam of Kardesler van Yurtseven luid ten gehore gebracht worden. Wat ik nu via de vertalingen van Hakki weet is dat er in het team van het 3^e een valk, een wolf maar ook een blijheid is. Uiteraard was Simon er die 4^e januari al. Ben Ozbayrak even later. Een rustige vriend die zomaar in een temperamentvolle vuurspuwende vulkaan tot uitbarsting komt. Hij eist discipline en dat afspraken nagekomen worden. Inmiddels waren ook arbiter Re Yilmaz en de super vriendelijke Fezi Hondu de keeper van het 6^e aangeschoven. Er zijn nog tal van anderen die deel uitmaken van het hechte collectief het 6^e. Ook met een verhuizing en/of het opknappen van de nieuwe behuizing staan ze direct klaar voor elkaar met onbaatzuchtige vriendendiensten. Een mooie gelegenheid is er als het 3^e en het 6^e tegelijk en op hetzelfde tijdstip verzamelen in de kantine en een uur later de aftrap doen voor hun match. Met allen de 3^e helft vieren ongeacht winst of verlies. Simon Turkmen en Enver Yilmaz mogen niet ontbreken. In het spel van Enver zie je nu nog het overzicht. Die zal in zijn jonge jaren geschitterd hebben op het speelveld. Een sportvriend die tevens een uitblinker is als het om sleutelen aan apparaten en motoren gaat. Dramatisch dat zo’n man zijn vrouw verloor door een ernstige ziekte. Supporter nam zich eens voor als verwoed treinreiziger na het lezen van het boek van Agatha Cristie over de gebeurtenissen in de Oriënt Expres naar Istanbul om deze stad te bezoeken. Het verlangen dat te doen borrelde weer op na de verhalen van zoon Derk na zijn bezoek en belevenissen in deze stad. Simon is op de hoogte en wil de reis van 3500 km best ondernemen in Augustus. Maar dan wel met Enver en Fezi, die beiden verstand van auto’s hebben. We komen er op terug.

Schipper Ben van Delden heeft wat anders aan zijn hoofd na het vertrek van trainer Frans de Roos. Wees gerust sportvrienden en schepelingen van Vrouwe DPW. Hij weet heel goed bij het binnenkomen van het zeegat (Harga Park) dat de spitse rode tonnen boeien zich aan stuurboord en de zwarte aan bakboord bevinden en omgekeerd uiteraard na het uitvaren. Met zijn officieren (zie colofon) en op zijn kompas kunnen we de bare zee safe bevolken. Het kasboek van Big Frank B is voortaan het logboek.

Bovendien is het kraaiennest in de mast bezet met een man die vooruit kijkt.

Henk Streunding.