Thom Knoops, eens krachtig stralend!

Alweer kwam er dit voorjaar een rampspoedig telefoontje van voorzitter Ben van Delden. Na het recente verlies van Willem van Uden, de as welke altijd draaide, overleed Thom Knoops op woensdag 18 maart, kort daarna. Een hartelijk clubvriend.

Amper een maand daarvoor zaten Els en Thom nog voor mij in de aula, tijdens de herdenking voor Willem. Je kunt je afvragen wat hen toen beroerde. Want ternauwertijd, een maand daarna waren we daar weer bij elkaar. Nu voor een saluut aan Thom. In de tussenliggende periode trof ik in alle rust dit dappere echtpaar verrassend halfweg kantine en tribune. Els zag mijn bezorgde trekken bij de begroeting.”Wij noemen het een griepje” zei ze rustig. Als goed verstaander ben je met stomheid geslagen. Met een brede glimlach camoufleerde Thom zijn leed met een veelbetekenend zwijgen.

“Huiverig en bizar” hoor ik ons aller vriend en francofiel Andre Corveleijn zeggen, die bij de uitvaart van zijn teammaat Rinus Goossens in Eindhoven was.

Onmiskenbare helden, uit het beroemde elftal van SVV dat landskampioen werd in 1948. Een triomf voor Schiedam. Andre nog steeds bij de tijd!

Alweer zo’n 13 jaar geleden - na lange afwezigheid - trof ik Thom bij ons aller sportvriend Piet Krijnen, de slimme barkeeper van het “Branders Café”, in en aan het Broersveld. Zou Piet, die mij zeer goed kent uit onze jonge DPW-jaren hem heimelijk naar mij gedirigeerd hebben? Thom overdonderde mij niets vermoedend in een relaxt sfeertje om lid te worden van de “club van F50,-“ Dat is te veel eer was m’n eerste gedachte toen. Zo praktisch ook was Thom: het ijzer smeden als het heet is. Een kans voor open doel, welke hij niet miste.

Hij was langdurig een gewiekst penningmeester en al weer jarenlang belast met de zeer belangrijke functie van “Public Relations”.

Thom en Willem, kanjers van bestuursleden, die met hart en ziel de club met tomeloze energie uit het moer(as) van 1993 trokken en haar weer stevig body gaven, onder het voorzitterschap van Sjaak de Ridder, met Jan Mulder de erevoorzitter onder ons.

Thom heeft met alle hiervoor genoemde vrienden “Vrouwe DPW” gered van de ondergang. Het was kantje boord! Sterke mannen en vrouwen zonder een tatoeage van een scheepsanker op de arm. Gedreven vereniging ultra’s!

Het is een eerlijke illusie mijnerzijds dat Willen, als redacteur van ons jubileumblad, mijn suggestie, als een soort monument, daarin de namen te vermelden heeft opgevolgd. In het hart van dat blad met gouden letters, zijn de wereldleden op gitzwarte pagina’s vermeld. Laten we dit koesteren. Het is gigantisch wat voor energie, vooral Thom en Willem, voor de totstandkoming van dit waardevolle blad opbrachten.

Thom trok samen met het echtpaar Huët (van Huët Staal uit Capelle a/d IJssel) 70 adverteerders aan. Met de omslag meegeteld werden 16 pagina’s van de totale omvang, door de meest uiteenlopende advertenties, afgedrukt op glad houtvrij papier, in kleurendruk. Met hulde voor grafisch ontwerper G.J.A. Huis in ’t Veld.

Typisch Thom zoals hij in z’n uppie zwijgzaam op het eind van ons jubileumfeest 2005 in die enorm grote feesttent op ons “Harga-park” de stoelen stapelde voor de afhaaldienst van de verhuurder. De visite was naar huis en dan ruim je zonder morren de boel op nietwaar? Hij had een groot plichtsbesef!

Zo was Thom, ook een vader voor de club met kleine en grote besognes.

Een familie- en gezelligheidsmens pur sang, die geen complimenten en lof hoefde. Hij straalde de mooie en vriendelijke eigenschappen van “Vrouwe DPW” uit. Hij ging voor met volle zeilen voor de win(d)st, schuldenvrij.

We hebben geen muiters aan boord, doch na het overlijden, zo kort na elkaar van prominente bemanningsleden, zou je opstandig worden.

Uitgerekend deze keepers en watchers van SVDPW.

De wind konden zij niet veranderen, doch de stand van de zeilen wel.

Tijdens het recente Horeca Toernooi loodste Ben mij naar de zijkant van de Herman Niemeijer Tribune om mij te attenderen op het prachtige schild:

“Thom Knoops plein”. Ik moest even slikken.

De hoofdprijs voor Thom en Els was toch de geboorte van hun kleindochter Pam. Zij zal één lieve opa missen die haar verwend.

Supporter