ONZE CLUB
De winterstop is door de overvloedige regenval en de invallende vorstperioden dit voorjaar extra lang. Jong en oud popelt om alleen maar na trainen weer aan voetbal-
len in competitieverband toe te komen. Maar vooral ook om elkaar als vrienden-
ploeg weer te ontmoeten. Dan groeit er altijd weer iets en wordt de band verstevigd.
Het standaard team heeft tegen de aloude rivaal AVS Germinal in de laatste kracht-
meting voor de winterpauze gezegevierd met 5-2! De kentering? Of wordt het straks toch weer af en toe een puntje sprokkelen? Bij veel clubs in den lande zie je een trainerswisseling. Ik hou daar niet van, omdat het in alle gevallen niet aan de trainer ligt. Als club scoor je slecht als een trainer opstapt als gevolg van de lamlendigheid van de groep.
We spelen na de nipte degradatie uit de 3e klasse een bedenkelijke rol in de onderste regionen van de 4e klasse. Niet fraai! Maar vergis je niet in de instelling van trainer Frans de Roos. Die neigt er naar om langdurig een pure clubman te worden gelijk aan Leen Warnaar. Die kunnen het goed vinden met elkaar. Dat voelt vertrouwelijk aan. Zij willen beiden opbouwen. Frans maakte op de nieuwjaarsreceptie duidelijk dat wij een zwaar accent op de jeugdopleiding dienen te leggen. Zo’n idealistische toekomst visie is koren op de molen.
Er zijn 3 maanden na de jaarvergadering verstreken. Het zal wel aan mij liggen. Het geruststellende signaal van de voorzitter was dat de ons bekende succesvolle Jan v.d. Hurk als jeugdtrainer was aangesteld. Doch sindsdien is er niets meer gehoord of gezien.
Even belangrijk is nu de vraag hoe onze jongens van de selectie die lange pauze zijn doorgekomen. Zijn de blessures en de teleurstellende resultaten verwerkt? Zijn er kilo’s aan gewicht bij of af gekomen? Zijn er in teamverband de afgelopen maanden activiteiten ontplooit om mentaal en conditioneel klaar te zijn voor de 2e helft van de competitie? Hebben ze bijna Spartaans geleden? Zo ja, dan wordt het oogsten en niet sprokkelen. Dat heerlijke gevoel daardoor sterker en meester te zijn is de beloning.
Supporters kijken verlangend uit naar de komende wedstrijden vol verwachting.
In mijn beleving afgelopen decennia scoort Rob v.Vliet in woord en geschrift als ex-trainer maar ook als grondlegger van het Schiedam Toernooi zeer hoog. SVDPW heeft een grote plek in zijn hart. Wij hebben een ereschuld aan hem. Zijn Bistro ’t Sterrebos met zijn authentieke ambiance en lage prijsstelling voor de inwendige genoegens maakt dure uitstapjes met busreizen annex logies overbodig. En s’nachts weer veilig en warm in je eigen bedje, wel of niet in de S-bocht.
Bij teambuilding denk je direct ook aan de aanstormende jeugd met hun aanstekelijk elan. Geniet van hen, want voor je er erg in hebt zijn ze volgroeid of rijpe pubers waar de adrenaline van afdruipt. Het product van de bijnieren, welke de hartfunctie aanzet tot grootste daden.
Cock Korporaal ging in ’t verleden met de jeugd naar diergaarde Blijdorp. Zelf, als lid van het Wereld Natuur Fonds, wordt gedacht aan een excursie onder hun deskundige leiding in het Beatrix Park, rijker aan flora en fauna dan wij beseffen.
Zo dicht bij huis! Zelf ging ik met de jeugd op de fiets naar het strand in Scheveningen en ook Hoek van Holland. Dat vergt nogal wat kracht en tijd en daarom zou mijn keuze nu vallen op een goedkoop treinretourtje. Dan resteert er nog genoeg energie om voluit te dollen achter de bal aan of in de duinen. En het meestrust gevende is schelpen zoeken aan de vloedlijn met het geruis van de branding. Gratis! Met een touringcar erop uit en daarbij nachtlogies is te kostbaar geworden.
We hebben in ons vorig W.N. uit het artikel van die andere Frans, de penningmeester kunnen opmaken voor welke grote lasten onze club elk jaar weer staat. En dan brengt hij het nog heel eenvoudig en leesbaar. Jaarlijks biedt hij namelijk het overige bestuur
professioneel een verantwoorde Jaarrekening aan van 8 pagina’s aan cijfers. De zogeheten Balans met de Winst- & Verliesrekening.
Vrouwe DPW is kerngezond en Piet Krijnen en Sjaak de Ridder houden de vingers aan de pols. Zij en hun opvolgers zullen nimmer gedogen en er voor waken dat er ooit sprake zal zijn van een sterfbed. En als het aan beide Fransen voornoemd ligt zal dat ook niet gebeuren.
Henk Streunding.
