Je maintendrai!
Wordt dit het adagium op onze oude munten nu van toepassing op het Koninklijk Goedgekeurde SVVSVDPW?
In zijn royale gemeubileerde behuizing op de bovenste verdieping tussen zijn vele memorabilia en boeken voelt senior zich als een koning zo rijk. Hij zetelt niet op een vergulde troon. Letterlijk en figuurlijk zit hij wel onder de pannen waarop hij de vogels zijn gevederde vrienden, hoort scharrelen. Een groot tuimelraam van 1.70 – 1.70 meter biedt veel licht maar ook uitzicht op de boomtoppen van een lariks, een in de zomer groenblijvende lorkeboom en o.a. een meerstammige reusachtige berk met witte bast achter in de tuin. Om te overleven op zijn zwerftocht door de vijandelijke linies en immense bossen leste de Rus Strokanoff als koerier zijn dorst teneinde te overleven om zijn tsaar te kunnen informeren. Het menu op de kaart van Restaurant het Sterrebos van pa en zoon van Vliet kan ik een ieder van harte aanbevelen. De toppen van voormelde bomen zijn zittend niet te zien. Die steken ver boven de daken uit. Pa Derk nam deze als stekken 38 jaar geleden mee na een vakantie op het waddeneiland Terschelling. Bij de aanleg en inrichting van voor- en achtertuin plantte hij ook een lijsterbes en een zogenaamde krentenboom, welke een magische aantrekkingskracht hebben op vogels. In de voortuin kwamen stekken(?) welke hij van de vuilstort van het tuinencomplex gelegen aan de Poldervaart kwamen. Die zijn na al die jaren ook uitgegroeid tot kanjers. Het bleken geen coniferen doch zijn inmiddels volwassen gegroeid tot dennenbomen. Kortom voor en achter een in alle jaargetijden een groenblijvend aanzicht en een paradijs voor vogels van allerlei pluimage en grootte. Kortgeleden was er zelfs een havik die een flinke prooi voor de helft verorberde. Een dag later vrat hij de rest op, zelfs de botjes. Slechts de veren bleven liggen! Dan is het aanzien van het jaarlijks terugkerend roodborstje lieflijker.
Als boreling op de Oost Groningse zeeklei met haar weidse gras- en akkerlanden streek hij uiteindelijk neer in Schiedam en bouwde zijn nestje aan de Parallelweg. Hij zag er gezien de omstandigheden geen brood in om zijn leven ook verder als hoefsmid en landarbeider van een grote kapitaalkrachtige “herenboer”te slijten. Daar in het geurige hooi gebeurde het. Zo ondernemend was hij, doch zijn droom, de Rocky Mountains in de USA, is door deze cowboy niet gerealiseerd. Toch durfde hij zeer grote risico’s te nemen en had lef. Als gevangene van de Duitsers gaf hij zich uit voor kok toen ze die nodig hadden. In een emmer met water van de afwas pleurde hij een stuk vlees voor een Russische gevangene. Die gaf hem zijn koppel met hamer en sikkel als sluiting. Die is uiteindelijk bij mijn zwager, Ruud van Hagen terecht gekomen. Nu zou ik dat ding graag willen hebben en toevoegen aan mijn verzameling na vele avonturen in Duitsland en Midden Europa.
Ma, Anna Catharina was hoogzwanger van mij. Hoe hij het klaarspeelde destijds zal altijd een raadsel blijven, maar hij verzorgde een onderkomen voor zijn aanstaande en zijn moeder, een weduwe met nog 6 kinderen. In deze tijd zou hij met zijn initiatieven zeker een zzp-er zijn geweest.
Mijn ouders waren ondanks de toen heersende crises gelukkig op de Weg met direct aan de achtertuin grenzend het sappige grasland. De vruchtbare Weg was ook de broedplaats van rijke flora en fauna en biologisch leven in de vele sloten. Diegenen onder ons die wel eens gras of klaver gesneden hebben voor hun konijn kunnen zich herinneren hoe dat ging daar achter de Weg. Met de linkerhand werd het bestemde groene voer zodanig opzij gedrukt dat het met een scherp schilmesje zo kort mogelijk kon worden afgesneden. Met rechts! Maaien in detail! En dan die heerlijk vrijkomende geur en dan ook nog eens in nabijheid van een kudde grazende koeien. Moeder Natuur in optima forma. “Landluft”zegt de Duitse boer dan treffend.
Nu heb ik de laatste wedstrijd van het eerste gezien tegen ONA uit Gouda op ons prachtig gerenoveerd 1e veld. Zouden alle velden zo zijn dan kunnen onze wat oudere spelers, die overwegen na dit seizoen te stoppen nog wel een poosje mee! Het is niet meer zo zwaar en kleverig bespeelbaar als voorheen. De bal maakt nu ook geen onverwachte capriolen meer door de oneffenheden van weleer. Een moment staande aan de kant en voor de Herman Niemeyer-tribune was het mooi om te zien hoe strak de passen van Toon Wolters in volle vaart aankwamen bij de rechtsbuiten in de 2e speelhelft. Ons team was op dreef en niet de mindere. Was het concentratieverlies aan onze zijde waarvan ONA profiteerde? Jammer, we waren nu na 2 grote blamerende nederlagen in uitwedstrijden beslist geen zwak chaotisch spelend team. Opponent ONA zal heel gelukkig zijn geweest met hun 0-1 overwinning. Zij loeren op promotie en DPW zal verder knokken tegen degradatie. Enorm, zoveel energie Guy Duijm en ook onze spits met nummer 9, onze Poolse vriend Kurt etaleerden. Aan de conditie ligt het niet bij hen. Er is behoefte aan een echte spits. Een hopman van een andere club? Het mankeerde deze middag niet aan de nieuwe trainer Arie van Zon, net als Marvin Janssen van de zaterdag, een markant persoon. Met hen wordt onze vloot niet zonder slag of stoot tot zinken gebracht door tegenstanders. DPW heeft wortel geschoten in Schiedam en laat zich niet torpederen. Zij is gezond!
Henk Streunding, 28-02-2011
No 231
