HUMOR OP HARGA
Het was tegen Blijdorp of VOB op Harga dat André Corveleyn, helaas inmiddels als rolstoeler, weer eens met een guitig gezicht met heldere ogen zonder haperingen een bak vertelde. Hij weet dat hij aan senior een dankbaar toehoorder heeft, die uiteindelijk buldert van het lachen. Willem van Uden was eveneens een grootmeester in dergelijke vertellingen. Op de hoek van de bar staande als trio trakteerden zij mij beurtelings met groot plezier op een bak. Om er scheepstermen van Vrouwe DPW bij te halen; het was dan geen bak liggen zodat de wind van voren kwam of bak staande zeilen bol naar achteren.
Tegen één de in aanhef genoemde clubs lag André weer goed op koers. Een mirakel? Tegen DJS uit is hij lelijk gevallen met als gevolg een heupfractuur. Dat is voor tachtigers zeer ernstig. Sindsdien bezoekt hij gelukkig ons Harga Park weer, al is het nu in een scootmobiel. Geestelijk ongebroken! Bij de opvang destijds speelde Nico de Munnik hulpvaardig een cruciale rol. Door dit ongeval is André in een verzorging tehuis beland waar hij een oud teammaat uit het Nederland kampioenselftal Jan van Schijndel aantrof. Jan is in tegenstelling tot André de kluts kwijt. Om Jan naar zijn kamer te loodsen zij hij: Kom Jan dan gaan we naar de bar om een biertje te drinken. Na vele jaren was er weer de onverwoestbare teamgeest van weleer. Het biertje werd nu niet gedronken.
Het is bewonderenswaardig zoals André en voorheen Willem van Uden wel helder van geest en vlot hun moppen vertelden. Willem die als secretaris van de club onder het synoniem Dries Pieter Weber mooie stukjes schreef. Het is bekend, senior schrijft beter dan hij vertelt.
-Een vrouw woont vlak bij het spoor. Vorig weekend heeft zij een kast gekocht. Na veel proberen is ze erin geslaagd om de kast in elkaar te zetten. Maar telkens als er een trein passeert valt de kast uiteen. Daarom vraagt ze een medewerker van de winkel om eens te komen kijken naar de kast. Na enkele dagen komt er een man kijken. Ook hij zet de kast in elkaar. Maar bij de eerst volgende trein ligt de kast opnieuw uiteen. Hij stelt voor om in de kast te wachten tot er weer een trein passeert en te ervaren wat er dan gebeurt. Terwijl hij in de kast zit te wachten komt ondertussen de man van de vrouw thuis. De vrouw weet dat haar man erg jaloers is en vraagt aan de winkelbediende om in de kast te blijven. Haar man komt binnen en wil vlug een ander overhemd aantrekken. Terwijl hij de kast opendoet ziet hij natuurlijk de bediende. Die schrikt ook en zegt paniekerig: “Het is niet wat je denkt, want ik zit op de trein te wachten.”
Hinderikus Ties.
