Een schoffie van “de Weg” op pad.
Van hemzelf (1932) is kennelijk het hart sterker dan het lichaam. Voortaan zal hij waarschijnlijk weer met de trein reizen. De reistijd is dan aanmerkelijk (4,5 uur) korter en comfortabeler dan met de bus.
Het schokken en schudden geeft ondanks enkele stops van 10 á 15 minuten op het laatst het gevoel geradbraakt te zijn. In de trein kan je nog naar de restauratie gaan, weliswaar dikwijls strompelend door het gangpad als een hordeloper over de bagage en benen van medepassagiers. En reserveren biedt eveneens verrassingen. Bij de start in Utrecht is er geen probleem, doch na een overstap in Köln of later in Frankfurt en verder in Nürnberg is je gereserveerde plek vaak bezet en moet de conducteur er met veel heisa bijgehaald worden om je extra betaalde zitplaats alsnog in te kunnen nemen.
Doch reizen en bestemmingen uitzoeken is als de afwisseling in de samenstelling van het dagelijks menu. Het blijft een avontuur, culinair of anderszins.
Nu was de eerste stop van de bus in het Eindhoven van PSV (Philips). Senior komt graag in het Bourgondische Brabant, zo ook in Belgisch Brabant. Jupiler !! De route ging dit keer via Zuid-Limburg. Mooi om bij de grensovergang opeens het schild Aachen-Köln te zien. Voor mij oude bekende steden, welke niet op één en dezelfde dag gebouwd zijn, zoals een oud gezegde luidt. Aken is een oorspronkelijke Romeinse vestigingen werd later een residentie van vorsten, o.a. Karel de Grote. Bij de Keulse Dom trof hij in de drukte van het massa toerisme eens Hein de Uijl één van onze eerste voorzitters. Dat was in 1951 !!
De bus staat er niet lang stil en dendert voort naar Frankfurt, de stad waar wijlen Duisenberg, een Fries van geboorte, als eerste president de scepter zwaaide over financieel Europa. Goethe is er ook geboren. Die schreef eens: “Dwaze komen nooit op de gedachte, dat verdienste en fortuin nauw verbonden zijn”. Het was mooi de Main te zien glinsteren in het maanlicht. De chauffeurs losten elkaar af. De disc welke de rijtijdenregistreert werd gewisseld.
Op naar Nürnberg voor een nodige pispauze. Altijd en nu nog een knooppunt met van oudsher de handelsweg verbonden met Praag. Het voetbalstadion van de FC daar heet Commerz Bank Arena. Kassa! Ach wie niets schuldig is, is rijk.
In Duitsland is de volgende discussie: Schulden auf teufel komen raus – kan das gut gehen?
Vandaar gaat het oostwaarts richting het Bohemer Woud. Tot mijn grote ergernis werd enkele kilometers voor de grensovergang de paspoorten gecontroleerd. Ondanks het bestaan nota bene van het Schengen accoord. Een vervelend lang oponthoud door een Duitse en Tsjechise beambte.
In Schengen is afgesproken vrij verkeer van personen en goederen! In de trein heb je die controle bij een grensovergang niet. Zou de bus soms de echte vrijbuiters vervoeren? Onzin!
Onze club heeft een mooie naam “SVV SVDPW”, met 2x vereniging, sport, plicht en winnen.
Voorzitter Ben van Delden weet het maar al te goed, een voorspoedige reis hangt meer af van zeemanskunst dan van het schip. Hij houdt het roer stevig in eigen hand! Want hij weet dat de meeste schepen vlak bij de kust vergaan, daar waar de branding het hevigst is. Ik ondersteun hem ! Hij beheert met Leen Mulder het erfgoed van Thom Knoops en Willem van Uden e.a. zorgvuldig!
Hij is niet bang, doch ook niet overmoedig. Nu we toch wijsgerig bezig zijn, een vriend prijs je publiekelijk, je kritiseert hem onder vier ogen als een vent.
Het was weer een heerlijke periode in Domazlice. (Doma=thuis). De resten van sneeuw in de goten bleef zichtbaar, doch verder geen neerslag gehad. Tijdens het oude regime zijn er heel veel Vietnamezen naar Tsjechië gekomen. Ze drijven handel in alles en nog wat en maken lange dagen. Tot ergernis van de Tsjechen. Soms waan je je in Las Vegas. Veel Non Stop casino’s en Herna Bars, in Plizn telde ik er 5 grote naast elkaar! Cela roules comme sur des roulette André. Het loopt in die branche kennelijk opperbest. Ook in Domazlice. Je kan ’s nachts in veel lokalen terecht voor een slok. Aan een rood koord had senior een sleutel om zijn hals van het appartement van boezemvriend Kody.
Eén nacht ging het mis en werkte zijn radar niet best. De voordeur was nog geen probleem, doch in het donker werd de lichtschakelaar gemist. In plaats van op de 3e etage belandde hij een trap lager in de kelder! Op de tast later naar boven ging het verder goed, doch al weer vroeg in de ochtend bleek dat z’n pet weg was. Kennelijk was de kelder nog niet bezocht. Want open en bloot lagen daar verspreid pet, shawl en rode snotlap. Over engeltjes hebben we het maar niet!
Energie is langdurige vreugde!
De markt daar is niet meer zo levendig als voorheen. Er is helaas ook veel leeg winkelbestand sinds de laatste jaren grote ketens van supermarkten er hebben gevestigd. Akelig die lege etalages! Hotel Korunomijn adres staat eveneens te koop. In een zijvleugel heeft een Vietnamees een Herna Bar. Daar treffen de oude stamgasten van weleer elkaar. De TV ontbreekt niet. Maar er is ook altijd wat nieuws. Nu kwam senior terecht in een Kavarna met de naam “Inkogniko”. Houten vloer, openhaard en lekker eten. Een trefpunt voor de talrijke oude buurtgenoten die geanimeerd met elkander keuvelden. Romantiek in optima forma aan de oever van een riviertje dat in Pecvanuit de Bohemer Woud (±1100 m.) voor zuiver drinkwater zorgt. Ook in Pec logeerden wij in familieverband. De filosoof Jean Jacques Rousseau logeerde er ook eens. Die stelde o.a. toen (1712-1728) met zijn moralistische suggestie’s en pathetische gevoelens de democratie aan de orde en gaf er de juiste richting aan. Doch in zijn privéleven schijnt hij er een rotzooitje van gemaakt te hebben. Hij stelde de onrechtvaardigheid en de willekeur in de “beschaafde” moderne maatschappij aan de kaak. In de natuur bestaat geen ongelijkheid en onderdrukking was zijn stelling.
Onze visie is de sterkste overwint. En mochten onze teams degraderen dan is er geen man overboord. Dan gaan we met minimaletrouwe manschappen zoals Aniel Bhagwandin weer van voren af aan beginnen. Zijn kweekvijver is veelbelovend! Die popelen nu al om in het 1e te voetballen!
Om het af te ronden de verdere belevenissen komen nog. Op de terugreis kwam Jefferson Jakop ( de zoon van Abraham?) Nickel naast mij zitten. Voor mij lagen en hingen 5 charmante studentes twenties. Ssst zei ik gekscherend dit is mijn harem. Ze zijn moe en slapen. De door mij in Plzn gekochte fles wodka werd broederlijk leeggedronken. Zijn oma kwam oorspronkelijk uit Utrecht. De bestemming van de globetrotter was Amsterdam. Twee worden Nederlands sprak hij “eet smakelijk” Hij zelf was een Schot van geboorte en woonde in Londen en was een aanhanger van Fulham.Er was eveneens familie in Zwitserland woonachtig en kortgeleden was hij in Thailand. Een intelligente opgewekte jongen. Onder invloed (?) van de wodka vertelde ik hem een mop welke mijn teammaat en buurjongen Henk Bras eens vertelde:
Komt er een man bij de dokter zei ie: “Ik wil me graag laten castreren!” Vraagt de dokter: Weet u dat zeker? Het is een pijnlijke ingreep!”Antwoord de man: “M’n vriend heeft het ook laten doen en die heeft een groot succes bij de meiden. Dus dat wil ik ook!” Afijn de dokter haalt z’n hele geval eraf en de man was tevreden . . . Komt hij later in de stad zijn vriend tegen vraagt die: “En heb je je nog laten tatoeëren?” “Ach jij ook altijd met je moeilijke woorden!” Op het laatst lag Jacop te slapen in het gangpad, uitgevloerd.
Hartelijke groeten en tot ziens,
Henk (31-3-2011 no. 233)
