EEN CONCREET GEGEVEN
Schakelt senior zijn computer weer eens in, verschijnt er sinds kort het woord HOMO in grote witte letters op een dan nog duister scherm. Lachen voor de intimi die zijn gang en wandel kennen. Spannend hè? Wie oh wie is de flinkerd c.q. doetje die anoniem achter me aanzit? Het is enigszins spookachtig en afschrikwekkend deze inbreuk. Desondanks haakt senior er gretig op in, omdat het aan de orde van de dag is. De schim van wijlen Willem de Grote (v.Uden) zal het niet zijn. Deze hoe-der van onze vereniging en met Cock Korporaal redacteur van ons clubblad Weekend Nieuws werd zo nu en dan gepolst om over een voor de club nuttig onderwerp te schrijven. Hij was tevreden met openlijke kritiek beter achterwege gelaten moest worden. En nu wordt een thema mij zomaar in de schoot geworpen. Uiteraard is dit niet goedgunstig bedoeld. Is de dader een wolf in schapenkleren?
De ene mens is een wolf voor de andere; homo himini lupus. Overwogen wordt nu om mijn advocaat in de arm te nemen. Senior pikt het niet om als zondebok gebrandmerkt te worden. Anders kan de recherche de boosdoener van deze intimidatie opsporen en identificeren. Die weet bij deze nu wat hem te wachten staat. Er zijn tenslotte niet voor niets meldpunten voor diverse vormen van discriminatie. Voor de moslims is er het Meldpunt Moslimdiscriminatie, ben je jood dan neem je contact op met het CIDI, voor de homo is er het COC. In het onderhavige geval kan het Meldpunt Discriminatie ingeschakeld worden. De KNVB onderzoekt de gevallen van discriminatie welke op het voetbalveld plaatsvinden. Het gaat er maar om dat we zelf niet fysiek optreden, want dan is de boot aan! Volgens art.1 van de grondwet is het verboden iemand anders in het intermenselijk verkeer ONGELIJK en onaangenaam te bejegenen. Alleen al op grond van een godsdienstige levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of leeftijd. Het lijkt mij niet eenvoudig om je geheime diepe emoties me een persoon van hetzelfde geslacht wereldkundi g te maken. Het zit nu eenmaal in de genen zoals de natuur ook opmerkelijke combines kent in de voortplanting bij fauna en flora.
De leden van onze club vormen met elkaar traditiegetrouw reeds 80 jaar een afspiegeling van het maatschappelijk leven in al zijn facetten. Ten tijde van de oprichting in 1930 waren er nog veel kinderrijke gezinnen. De club groeide als kool. Ballotage werd en wordt tot heden niet toegepast!!
Huize Crama bevolkte de bovenste etage driehoog, met pa en ma, twee meiden en zes jongens. Behalve de woonkamer aan de voorzijde waren er aan de achterkant twee slaapkamers, één voor het echtpaar en één voor de meiden. De broers sliepen op de grote zolderetage. Behalve de twee oudsten speelden de anderen in het SVDPW-shirt in de polder achter de Parallelweg. De jongste was niet groot. Piet(je) had lichtblonde krullen en was de oeroude Griekse beginselen van de herenliefde toegedaan. Een levenslustige ongeremde homofiel. Een nicht die gezongen kon hebben tijdens zijn beroep als barbier – hey hey let’s be gay/ there’s a place for us to stay. Yes also by Day Pay Way!
Die plek daar achter de Weg werd al weer plm. 50 jaar geleden verruild voor ons perfect “Harga Park”. Hier was Piet(je) ons mietje mede een sfeermaker op de klaverjasavonden. Er was voorheen eveneens een transgender lid. Dat zijn personen die zich vrouw noch man voelen, doch niet te kampen kreeg met onbegrip bij ons. Tegenwoordig komen landelijk bekende topsport(s)ters uit de kast. Door Vrouwe DPW zal daarvoor nimmer de zwarte bal gehesen worden! De club is nog steeds toegankelijk voor jong en oud zonder onderscheid. Elke vorm van discriminatie is uit den boze. Behalve wedstrijden zien t e winnen is er één plicht, tijdig de contributie betalen. Day Pay Way is Okay!
Henk Streunding,27-11-2010
No.229.
